ಹಸಿ ಬಾಯಾರಿಕೆ ಎಲ್ಲ ತನಗಳನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟಿರಲಾರದ ತುಡಿತ.. ಕೆಲವು ಬೇಕುಗಳ ತವಕ ಕೂಡ… ಇನ್ನಷ್ಟು ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಹುದುಗಿಸಿಕೊಂಡ ಶಶಿ ತರೀಕೆರೆಯವರ ಸಾಲುಗಳು ಮತ್ತೆ ಬಾಯಾರಿಕೆಯನ್ನು ಮೂಡಿಸುವಲ್ಲಿ ಸಫಲವಾಗುತ್ತದೆ.
ಕವಿತೆಗಳು ತನ್ನ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡರೆ ಹೇಗೆ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಮಾರ್ಮಿಕವಾಗಿ ರುದ್ರೇಶ್ವರಸ್ವಾಮಿ ಅವರು ಈ ಕವಿತೆಯಲ್ಲಿ ವಸ್ತು ನಿಷ್ಠವಾಗಿ ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ…
ಗೌರವಾನ್ವಿತ ಪು.ಲ.ದೇಶ ಪಾಂಡೆಯವರಂಥ ಬಹುಮುಖಿ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ ಕುರಿತು ಸ್ಪೂರ್ತಿಯುತವಾದ ಈ ಲೇಖನ ಬರೆದವರು ಅವಿನಾಶ್.
‘ಬರೀ ಬೇರು ಸಾಲದೆಂದೇ ಜಂಗಮನಾದೆ’ ಎಂದು ಬರೆಯುವ ಡಾ.ಗೋವಿಂದ್ ಹೆಗಡೆಯವರು ಈ ಘಜ಼ಲ್ ನಲ್ಲಿ ಜಂಗಮ ನಾಗುವ ಹಲವು ವಿಧ್ಯಮಾನಗಳನ್ನು ಸುಂದರವಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಎಲ್ಲರೂ ಮರೆತದ್ದನ್ನು ಕವಿತೆಗಳು ಹುಡುಕಿ ಹುಡುಕಿ ಹೋಗಿ ಕೆದಕುವ ಯತ್ನ ಮಾಡುತ್ತದೆ.. ರಾಮ್ ಬರೆದದ್ದು ಒಬ್ಬ ಮಸಣ ಕಾಯುವವನ ಬಗ್ಗೆ…!
“…ನೆನಪಿಸಿಕೊ ಅದೆಷ್ಟು ಸಂಜೆಗಳ ಏಕಾಂತಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಂಡಿದ್ದೆವು!…” ಎನ್ನುತ್ತಾ ಲೇಖಕ ಮಧುಸೂಧನ್ ಅವರು ಏನೆಲ್ಲಾ ರಿಟರ್ನ್ ಮಾಡುವ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ..ಯಾಕೆ? ನಿಟ್ಟುಸಿರು ತುಂಬಿದ ಈ ಕವಿತೆ ಓದುಗರ ಅವಗಾಹನೆಗೆ..
ಹೀಗೊಂದು ಹಸೀ ಪ್ರೇಮದ ಕಾವಿಗೆ ಉತ್ತರವಾಗಿ ಧಾರಾಕಾರ ಭಾವಗಳ ಮಳೆ ಸುರಿಸುವಂತೆ ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ ಶಿವಲೀಲಾ ಹುಣಸಗಿ ಅವರು.. ಇಲ್ಲಿ ಕಲ್ಪನೆಗಳೂ ವಾಸ್ತವವೇ, ಕನವರಿಕೆಗಳೂ ಮನವರಿಕೆಗಳೇ ಎಂಬಷ್ಟು ನೈಜವಾಗಿ ಚಿತ್ರಿತವಾಗಿದೆ.. ಪ್ರೀತಿಸಿದವರು ಹಾಗೂ ಪ್ರೀತಿಸದೇ ಇರುವವರು ಮಿಸ್ ಮಾಡಿ ಕೊಳ್ಳದೆ ಓದಬೇಕಾದ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಒಲವಿನ ಚಿಲುಮೆ ಈ ಲಹರಿ…!
ಮಾಗಿಯ ಕೋಗಿಲೆ ಇದು ಎದೆ ತೆರೆದು ಹಾಡಿದೆಇನ್ನೊಂದು ಬೆಳಗಿಗೆ ಮನವ ಮಿಡಿದು ಹಾಡಿದೆ ಈ ಹೊಳೆವ ಕಂಗಳಲಿ ಅದೋ ಬಂದಿದೆ…
